Dag 10 (Panguitch-Springdale)

"Zion"

Wow dag 10 alweer! Dagen vliegen voorbij, maar we zijn nog steeds volop aan het genieten.

Vanmorgen werden we wakker met het gevoel dat we nog maar 3 uurtjes geslapen hadden. Dit kwam onder ander doordat het vannacht min 3 was en we onder een dun zomer dekbed lagen. Gisteravond hadden we zelfs nog even de kachel aan gedaan omdat Domi het koud had.
Maar goed, geen goede nachtrust gehad dus.

Na douchen en auto inpakken zo snel mogelijk vertrokken uit dat gehucht. Maar eerst moest er ontbeten worden. Hmm hier hebben ze geen grote supermarktketens maar wel een klein plaatselijk hok wat je kunt vergelijken met de vroegere buurtspar. Verse broodjes zaten er dan ook niet meer in voor ons. Helaas. Wel hadden ze gelukkig de kilo bak kwark die ik de afgelopen dagen elke keer als ontbijt had gehad. Deze hebben we dan maar gehaald en samen opgegeten terwijl we lekker in de zon zaten om ons zelf op te warmen.

Vandaag stond Zion op het programma. Dit is een park dat je kunt vergelijken met de inner canyon van de grand canyon, alleen hier is het minder droog en heb je beekjes en kleine watervalletjes.

De rit zou ongeveer een kleine 2 uur duren. Tanken was nog niet nodig want de tank zat nog half vol. Dit doen we morgen wel weer. Vandaag reed ik weer zodat Domi wat rond kon kijken.
Onderweg reden we eerst hetzelfde stuk als gisteren omdat we weer een stuk terug moesten voor de afslag naar Zion. Het begin stuk was dan ook niet zo veel aan, maar op een gegeven moment kwamen we meer in een rotsachtig gebied. We waren in de buurt dus.

Ondanks dat het nog maar 13 mijl was tot de parkeerplaats moesten we nog een half uurtje rijden met 2 tunnels onderweg waarvan 1 lange en 1 korte. Voor de rest stonden er nog 12 haarspeldbochten te wachten. Daar ben ik dol op en stiekem baalde ik wel dat ik niet met de motor was. Wat was de omgeving weer mooi zeg. Op een gegeven moment moesten we nog flink op de rem want er stonden 6 bokken op een gebergte dichtbij die iedereen natuurlijk op de foto wilde zetten. Dan doe ik sowieso even mee:) Domi was inmiddels alweer in slaap gevallen, en voelde zich niet zo lekker. Waarschijnlijk door de slechte koude nacht.

Eenmaal aangekomen bij de parkeerplaats was het hier al 32 graden. Wat een temperatuurverschil zeg en wat was het warm. Maar goed, beter dit dan sneeuw en harde wind. Snel insmeren, wat water drinken en op naar de shuttlebus die ons zou droppen bij de Zion lodge.
De bus werd bestuurd door een vrouwtje die zo klein was dat ze nog maar net bij het gaspedaal kon. Maar rijden kon ze wel gelukkig.
Omdat het inmiddels rond 1 uur was hadden we wel trek en bij de Zion lodge was een restaurant waar we even wat konden eten. Hier hebben we een zalige Chicken sandwiche gehad. Deze was gebraden dus niet al te vet. Gelukkig maar.

Toen waren we klaar voor onze eerste hike door Zion. Dit werd de lower emerald pool trail. Een lichte trail van ongeveer een uur heen en terug welke je onder een mini waterval brengt. Leuk om te lopen en te zien. Maar wel vermoeiend in die hitte hoor. Domi is op een gegeven moment blijven zitten en ik ben nog wat verder gelopen om een stuk middle emerald pool trail mee te pakken. Wel vinden we dit tot nu toe het mooiste park wat we gezien hebben. Morgen staat angels landing op de planning. Dat wordt wel wat andere koek.

Rond 16 uur zijn we maar terug gereden met de shuttlebus naar de parkeerplaats waar onze auto stond. Mijn rug was helemaal nat van het zweet omdat ik de rugtas met waterflessen om had. Jakkes.
Toen op zoek naar ons motel. Ik had me uitgedacht om toch maar 1 nacht hier te blijven en morgenmiddag al richting las Vegas te rijden om zo nog 1 extra nacht in Vegas mee te pakken.
In principe kon dit niet omdat ik dan een boete moest betalen omdat ik 2 nachten gereserveerd had in Springdale. Maar wie niet waagt wie niet wint.

Binnen bij the office van het hotel was het bloedje heet en was de manager een pakistaan die weer eens zo goed als niet te verstaan was. Meteen maar recht voor de raap gevraagd of we 1 nacht konden blijven ipv 2. No! Was het antwoord. Hmm ok helaas. Toen begon hij zelf ineens vaag te doen en wilde hij weten waarom. Omdat we een nacht langer in Vegas willen blijven. Nee dat is geen goede reden zegt die. Ok jammer dan blijven we 2 nachten. Uiteindelijk had hij wat bedacht waardoor het dan toch wel kon. Ik moest bellen met de boekingssite om te vermelden dat ik mijn been had had bezeerd tijdens een hike, en wij niet konden blijven omdat ik naar het ziekenhuis moest. Nouja, dan doen we dat toch? Uiteindelijk belde hij dan zelf met het callcenter en moest ik het nog even bevestigen via telefoon. Een half uur verder was het dan eindelijk geregeld. Een man die toevallig zijn sleutel op kwam halen dacht dat ik mij echt bezeerd had en had helemaal medelijden met mij. Haha wat een toestand en poppenkast weer. Vervolgens kon dezelfde kamer geboekt worden voor 1 nacht op domi's naam.

Rond 18 uur wilden we gaan eten en hadden wel zin in de Mac, omdat je daar ook gratis wifi hebt. Hmm blijkt er hier geen 1 in de buurt te zijn. De dichtstbijzijnde is 35 minuten rijden. Nou dan doen we dat maar, voor de rest zit hier toch niet veel in de buurt en al die afstanden zijn we nu toch wel gewend. We hebben inmiddels al 1600 mijl gereden. Dit is 2560 km.

Morgen staat dus angels landing op het programma. Dit is een trail van dikke 4 uur lang. En behoort in de top 10 van engste/moeilijkste hikes. We beginnen rond half 9 omdat het al snel richting de 35 graden gaat. Smiddags zullen we dan naar las Vegas gaan. In beide dingen hebben we super veel zin!