Dag 9 (Page-Panguitch)
15 mei 2014 - Panguitch, Utah, Verenigde Staten
"Bryce Canyon"
Door het biertje en de wijn heb ik natuurlijk heerlijk geslapen. Wel waren we allebei een paar keer wakker geworden vannacht maar toch waren we goed uitgerust voor de nieuwe dag.
Vandaag stond Bryce Canyon op de planning. Dit is ook weer een rotspartij die is gevormd door water en wind.
Maar eerst ontbijten!
4e dag op rij dat we lekker Hollands ontbeten hebben en het bevalt zo goed dat we dit er in proberen te houden. Wel zijn we afhankelijk van de supermarkten en hun bakkerij. Ik had weer een kilo kwark en Domi 2 broodjes. Op deze manier worden we ook niet tonnetje rond.
Toen moest er weer getanked worden. Het rijdt toch fijner met de gedachte dat je onderweg niet met een lege tank komt te staan. En daarbij was de benzine hier best goedkoop. 3,52 dollar voor een Gallon. Dat komt neer op 80 cent de liter. Lachertje. Weer eerst naar binnen om aan te geven hoeveel ik wou tanken. Dit keer mocht ik echter eerst vol tanken en dan pas betalen. Nog makkelijker want zo heb je hem helemaal vol. Enige nadeel was dat ik 2 keer naar binnen moest en die vrouw moest aankijken. Poeh wat een gedrocht.
Het was al vrij laat toen we op pad gingen en we hadden nog 3 uur te rijden. Verwachte aankomsttijd was half 3 smiddags. Mooie tijd vonden we want we verwachten niet al te veel van de Bryce Canyon. Onderweg kwamen we weer langs verschillende soorten natuur. We begonnen met het rode zand en gebergte wat het meeste lijkt op een de buitenkant van een oester. En kwamen langs geel
zand met veel struiken om vervolgens weer te eindigen bij een stuk natuur wat het meeste weg heeft van Zweden met de naaldbomen.
Omdat we bij de Grand Canyon een pas hadden gekocht die ons toegang verschaft tot elk park konden we zo doorrijden bij de ingang. Ideaal. Dit park mag je gewoon met de auto op want de afstanden tussen de uitzichtpunten zijn behoorlijk groot. Ideaal dus. We begonnen bij het verste punt. Dit was ongeveer 20 minuten rijden en lag boven op de top van een berg. Hier aangekomen parkeerde we de auto en liepen naar de kade. Weer een adembenemend uitzicht. In principe heeft het allemaal wel wat van elkaar weg, maar verschilt het toch genoeg om ook hier weer uitgebreid van te genieten. Na een korte stop van 5 minuten en wat foto's verder zijn we weer ingestapt om zo nog 5 van diezelfde soort uitzichtpunten aan te doen. Allemaal even mooi. Wel is het zo dat het op een gegeven moment allemaal op elkaar lijkt en je steeds sneller weer terug in de auto zit. We hebben zelfs een paar uitzichtpunten overgeslagen.
Na anderhalf uur kwamen we bij het laatste punt aan. Viewpoint "sunrise". Deze was heel gaaf! Je had hier een uitzicht over het zogenoemde amphi theater en bestond uit allemaal punt rotsen die dicht op elkaar stonden. Hier zijn we dan ook wat langer gestopt en hebben een 3 kwartier gelopen over de Rim trail die je weer langs allerlei vergezichten bracht. Prachtig.
Eenmaal terug aangekomen bij de auto zijn we richting motel gereden. Dit was een rit van ongeveer 35 minuten. Omdat Domi vanmiddag had gereden, heb ik gereden in het park en richting hotel. Onder het rijden hebben we ons nog een paar aardbeitjes eigen gemaakt. 35 minuten later kwamen we dan aan bij het motel. Het was ongeveer 17.45 uur. Dit motel ligt in het plaatsje panguitch en is stelt niet veel voor. Het motel wordt gerund door een klein Japans vrouwtje die maar een paar woorden spreekt en niet voor uit is te branden.
We kregen kamer 15. Auto er voor geparkeerd en naar binnen. Nou,... Wat een hok. Zo mooi en netjes als onze vorige overnachtingsplaats was, zo lelijk en muf is deze. Het lijkt wel een filmset van de jaren 60. Naja gelukkig is het maar voor 1 nacht.
Het wachtwoord voor de wifi zou Superman moeten zijn, maar volgens mij hebben ze hier helemaal geen internet want de telefoon en iPad vinden helemaal geen modem. Leuk dat ze daar mee adverteren. Dan vanavond maar op zoek naar een eettent met wifi.
Bij nader inzien is er dan toch wifi:) alleen zitten we wel weer in onze auto voor de kamer. We hebben gegeten bij een pizzeria. De pizzeria zag er niet uit, maar de pizza's waren verrukkelijk. Wel denk ik dat als we terug zijn in NL allebei ongeveer 2 hele kazen op hebben gegeten, want overal gooien ze een dikke vette laag kaas overheen.
Vanavond nog maar even beetje tv kijken op onze mooie ouderwetse beeldbuis tv en morgenvroeg gaan we richting Zion. Hier zullen we 2 dagen verblijven en zullen we als het goed is de angels landing trial gaan doen. Dat wordt spectaculair en spannend!
Door het biertje en de wijn heb ik natuurlijk heerlijk geslapen. Wel waren we allebei een paar keer wakker geworden vannacht maar toch waren we goed uitgerust voor de nieuwe dag.
Vandaag stond Bryce Canyon op de planning. Dit is ook weer een rotspartij die is gevormd door water en wind.
Maar eerst ontbijten!
4e dag op rij dat we lekker Hollands ontbeten hebben en het bevalt zo goed dat we dit er in proberen te houden. Wel zijn we afhankelijk van de supermarkten en hun bakkerij. Ik had weer een kilo kwark en Domi 2 broodjes. Op deze manier worden we ook niet tonnetje rond.
Toen moest er weer getanked worden. Het rijdt toch fijner met de gedachte dat je onderweg niet met een lege tank komt te staan. En daarbij was de benzine hier best goedkoop. 3,52 dollar voor een Gallon. Dat komt neer op 80 cent de liter. Lachertje. Weer eerst naar binnen om aan te geven hoeveel ik wou tanken. Dit keer mocht ik echter eerst vol tanken en dan pas betalen. Nog makkelijker want zo heb je hem helemaal vol. Enige nadeel was dat ik 2 keer naar binnen moest en die vrouw moest aankijken. Poeh wat een gedrocht.
Het was al vrij laat toen we op pad gingen en we hadden nog 3 uur te rijden. Verwachte aankomsttijd was half 3 smiddags. Mooie tijd vonden we want we verwachten niet al te veel van de Bryce Canyon. Onderweg kwamen we weer langs verschillende soorten natuur. We begonnen met het rode zand en gebergte wat het meeste lijkt op een de buitenkant van een oester. En kwamen langs geel
zand met veel struiken om vervolgens weer te eindigen bij een stuk natuur wat het meeste weg heeft van Zweden met de naaldbomen.
Omdat we bij de Grand Canyon een pas hadden gekocht die ons toegang verschaft tot elk park konden we zo doorrijden bij de ingang. Ideaal. Dit park mag je gewoon met de auto op want de afstanden tussen de uitzichtpunten zijn behoorlijk groot. Ideaal dus. We begonnen bij het verste punt. Dit was ongeveer 20 minuten rijden en lag boven op de top van een berg. Hier aangekomen parkeerde we de auto en liepen naar de kade. Weer een adembenemend uitzicht. In principe heeft het allemaal wel wat van elkaar weg, maar verschilt het toch genoeg om ook hier weer uitgebreid van te genieten. Na een korte stop van 5 minuten en wat foto's verder zijn we weer ingestapt om zo nog 5 van diezelfde soort uitzichtpunten aan te doen. Allemaal even mooi. Wel is het zo dat het op een gegeven moment allemaal op elkaar lijkt en je steeds sneller weer terug in de auto zit. We hebben zelfs een paar uitzichtpunten overgeslagen.
Na anderhalf uur kwamen we bij het laatste punt aan. Viewpoint "sunrise". Deze was heel gaaf! Je had hier een uitzicht over het zogenoemde amphi theater en bestond uit allemaal punt rotsen die dicht op elkaar stonden. Hier zijn we dan ook wat langer gestopt en hebben een 3 kwartier gelopen over de Rim trail die je weer langs allerlei vergezichten bracht. Prachtig.
Eenmaal terug aangekomen bij de auto zijn we richting motel gereden. Dit was een rit van ongeveer 35 minuten. Omdat Domi vanmiddag had gereden, heb ik gereden in het park en richting hotel. Onder het rijden hebben we ons nog een paar aardbeitjes eigen gemaakt. 35 minuten later kwamen we dan aan bij het motel. Het was ongeveer 17.45 uur. Dit motel ligt in het plaatsje panguitch en is stelt niet veel voor. Het motel wordt gerund door een klein Japans vrouwtje die maar een paar woorden spreekt en niet voor uit is te branden.
We kregen kamer 15. Auto er voor geparkeerd en naar binnen. Nou,... Wat een hok. Zo mooi en netjes als onze vorige overnachtingsplaats was, zo lelijk en muf is deze. Het lijkt wel een filmset van de jaren 60. Naja gelukkig is het maar voor 1 nacht.
Het wachtwoord voor de wifi zou Superman moeten zijn, maar volgens mij hebben ze hier helemaal geen internet want de telefoon en iPad vinden helemaal geen modem. Leuk dat ze daar mee adverteren. Dan vanavond maar op zoek naar een eettent met wifi.
Bij nader inzien is er dan toch wifi:) alleen zitten we wel weer in onze auto voor de kamer. We hebben gegeten bij een pizzeria. De pizzeria zag er niet uit, maar de pizza's waren verrukkelijk. Wel denk ik dat als we terug zijn in NL allebei ongeveer 2 hele kazen op hebben gegeten, want overal gooien ze een dikke vette laag kaas overheen.
Vanavond nog maar even beetje tv kijken op onze mooie ouderwetse beeldbuis tv en morgenvroeg gaan we richting Zion. Hier zullen we 2 dagen verblijven en zullen we als het goed is de angels landing trial gaan doen. Dat wordt spectaculair en spannend!
Foto’s
1 Reactie
-
Leroy:17 mei 2014Was het wachtwoord misschien Batman
