Dag 7 (Williams-Page)

"The Horsheshoe Bend"

Wat een verrassing. Ik was weer eens vroeg wakker. Dit keer was het half 7. Gisteren was ik om 9 uur al als een blok in slaap gevallen. Blijkbaar hebben de vroege ochtenden van afgelopen dagen mij doen breken. Naja is ook niet heel erg, heb daardoor mooi weer wat slaap ingehaald. Voor Domi is bovenstaande natuurlijk van toepassing. Die is altijd moe:)

Vandaag stond de trip richting Page op de planning. Eigenlijk hadden we deze dag langs Monument Valley willen rijden, maar de TomTom gaf aan dat dit 7,5 uur rijden was. Dit vonden we toch iets te gretig voor "die 2 bekende rotsen".
Dan maar mooi op tijd richting Page en daar beetje rondkijken.

Eerst gingen we natuurlijk even ontbijten. Omdat het ontbijt van gisteren ons zo goed was bevallen hebben we dit dus weer gedaan. Tevens hebben we wat broodjes gekocht voor de middag zodat we deze onderweg op konden eten.

Toen we wegreden heb ik eerst nog wat foto's geschoten van de leuke historische gebouwen/cafeetjes in het plaatsje Williams. Door de kou van de dag ervoor was ik er niet aan toegekomen. Vandaag was het overigens nog steeds koud, maar in de zon was het goed vertoeven ondanks de harde wind.
De eerste 40 minuten moesten we weer langs dezelfde route als de dat ervoor, namelijk richting flagstaff. Hier was de afslag richting page. Vervolgens was het nog maar 1 lange weg rechtdoor. Ondanks dat het zo'n lang stuk was, was het deze keer niet zo saai omdat eigenlijk de hele tijd wel wat te zien was. Het begin leek net op de Ardennen, maar al gauw kwamen we in het indianengebied met rood zand, hoge rotsen en kleine struikjes.
Onderweg kon ik hier mooi wat foto's van maken en heb ik nog wat auto's/trucks op de foto gezet. Blijft vet die ontzettende grote vrachtwagens.
Grappige was nog dat een aantal auto's ons inhaalde die wij vervolgens dan ook weer inhaalden een eindje verder op omdat ze waren aangehouden. En de boetes hier voor te snel rijden lopen al snel op in de honderden dollars.

Eenmaal aangekomen in Page zijn we meteen doorgereden richting de Horseshoe Bend. Dit is een uitzichtpunt die uitkijkt op de Colorado rivier die hier een bocht maakt in de vorm van een hoefijzer. We dachten dat dit ongeveer 200 meter omhoog lopen was en dat we vanaf hier dus op de Horseshoe Bend keken. Schijn bedriegt kwamen we achter toen we bovenaan stonden. Pff zucht, we moeten nog 800 meter omlaag. Door mul zand en over rotsen klimmend zijn we dan 20 minuten later eindelijk aangekomen bij de Horseshoe Bend. Wow waanzinnig uitzicht weer. Ik had ook dit al op veel plaatjes voorbij zien komen maar het is toch weer een mooie ervaring om hier te staan. Wel moet je oppassen dat je niet te ver naar voren gaat want er is geen hek omheen. En je wilt natuurlijk niet 300 meter naar beneden vallen. Autsjj.

We hebben daar lekker even gezeten en genoten van het uitzicht. Ik ben natuurlijk weer alle kanten op gerend om van allerlei hoeken foto's te maken. Er zal er vast wel 1 hele mooie tussen zitten. Wel jammer dat ik geen groothoek lens heb, want zonder deze lens krijg je het totale plaatje niet perfect op de foto. Ach ja, je kunt niet alles hebben he.

Toen de hele klim weer omhoog. Hijgend en met strakke kuitjes kwamen we aan bij de auto. Hier gingen we eerst even lekker ons broodje op eten wat we eerder die ochtend hadden gekocht. Lekker hoor. In de klim terug naar de auto had ik opeens wel enorm zin gekregen in een milkshake. En waarom zou je dit dan niet even doen als de Mac donalds om de hoek blijkt te zitten?! Dat was dan ook ons volgende avontuur wat we gingen doen. De milkshakes zijn hier trouwens anders dan in NL. Hier krijg je echt een milkshake met iets wat lijkt op vruchtvlees en dikke laag slagroom om het geheel vervolgens af te maken met een chemisch smakend kersje. Desondanks smaakte die heerlijk!

Toen op naar het motel. Het was inmiddels 16 uur en we konden ons dus inchecken. De TomTom gaf aan dat we de volgende afslag rechts moesten nemen. Hmm dit ziet er gek uit. Het was een straatje met allemaal motelletjes die er vervallen uitzagen en waar gezinnen permanent in wonen. Ik wist dat dit bestond uit films, maar had het nog niet eerder gezien. Aan het einde van het straatje lag ons motel. Deze zag er heel lieflijk en schattig uit, en oogde dan ook wel netjes.
Domi parkeerde de auto en ik zag dat er een deur open stond. We liepen voorzichtig naar binnen niet wetende wat we aan zouden treffen. Links zat blijkbaar de moteleigenaar zijn administratie te doen. Een heel aardige gozer die in zijn eentje dit 16 kamer tellende motel runt. We hebben even kort een praatje gemaakt en hebben vervolgens betaald en de sleutel gekregen.
Leuke is dat hier een gezamenlijke keuken bij zit waardoor we dus eventueel zelf eten kunnen maken.

Op naar de kamer dan maar. Haha wat een leuk schattig kamertje. 2 grote tweepersoons bedden weer met leuke teksten op de muur. Dit is tevens de eerste kamer die lekker rook en er echt tiptop uitziet.
Eerst maar even lekker buiten zitten in de zon, een dutje en spelletje doen en dan een eettent op zoeken.

Jack in the box is het geworden. Dit is ook een fastfoodketen, maar heeft ook wat gezondere dingen op het menu staan. We hebben allebei een teriyaki bowl genomen. Heerlijk, eindelijk weer een keer rijst! Pff dat mis ik echt hier.
Daarna zijn we met mijn halve liter 7up richting het motel gereden. Onderweg zijn we nog even gestopt om van wederom een spectaculair uitzicht te genieten. Heel mooi tijdens een zonsondergang. Helaas had ik de camera niet mee dus morgenavond doen we het nog maar een keer over:)

Morgen staat er voor de rest de lower antelope canyon en de Glen canyon dam op het programma. Mooi vooruitzicht! Dat wordt weer veel foto's schieten.